गारा...
संध्याकाळी अचानक
मेघ भरुन आले
अवकाळी पावसांत
तन-मन भिजुन गेले...
...सुसाट वार्यासोबत
आठवणींची धुळ उडाली
स्पर्श तिचा आठवता
वीजही कडाडली....
त्या टपोर्या गारांनी
रस्त्यावर डाव मांडला
डोळ्यांतला पाउस
आज अवकाळी सांडला...
येशिल तु पुन्हा
म्हणुन मी भिजतो..
तुझ्यासाठी पावसात
गारा मी वेचतो..
तळहातावरील त्या गारा
काहीकाळ तिथेच रेंगाळल्या
मग तुझ्यासारख्याच त्याही
क्षणात विरघळुन गेल्या...
डोळ्यांतुन पाउस बरसला
वार्याचा लगाम सुटला
मनातील अशोकव्रक्ष
क्षणांत उन्मळुन कोसळला...
महेश.
No comments:
Post a Comment