सवय झालीय आता ....या भयाण एकांताची ! चार चौघे मोठ्याने बोलताना ऐकले कि गोंगाट वाटतो...गर्दीत जीव घुसमटतो...गुदमरतो...डोक्यात मुंग्या होतात॥
आता सवय झालीय या अंधाराची.....स्वत:ला चार भिंती कोंडून घेऊन....कधी कधी बोलतो मी या स्तब्ध भिंतींशी ...धाय मोकळून रडतो...मनसोक्त...कुणास ठाऊक, एखाद्या दिवशी त्या भिंतीनाही वाचा फुटेल...पाझर फुटेल...
सवय झालीय आता...मनातल्या मनात बोलण्याची....मनातले विचार, भावना मनातच मारून टाकण्याची....!! अगदीच असह्य झालं तर लिहितो असंच कुठेतरी...काहीतरी..मनात येयील ते...
सवय झालीय आता...या रहाटगी जीवनाची...कुठल्या तरी जगावेगळ्या छंदात स्वत:ला गुरफटून टाकतो हल्ली। तेवढंच मनाला थोडा विरंगुळा!!
हा विकार आहे कि मनस्थिती? काय हवंय मला? कोणाकडून? आणि कशासाठी?
ह्या असल्या वादळात जर स्वत:ला वेळीच सावरू शकलो नाही तर काय होईल कुणास ठाऊक?
आता सवय झालीय या अंधाराची.....स्वत:ला चार भिंती कोंडून घेऊन....कधी कधी बोलतो मी या स्तब्ध भिंतींशी ...धाय मोकळून रडतो...मनसोक्त...कुणास ठाऊक, एखाद्या दिवशी त्या भिंतीनाही वाचा फुटेल...पाझर फुटेल...
सवय झालीय आता...मनातल्या मनात बोलण्याची....मनातले विचार, भावना मनातच मारून टाकण्याची....!! अगदीच असह्य झालं तर लिहितो असंच कुठेतरी...काहीतरी..मनात येयील ते...
सवय झालीय आता...या रहाटगी जीवनाची...कुठल्या तरी जगावेगळ्या छंदात स्वत:ला गुरफटून टाकतो हल्ली। तेवढंच मनाला थोडा विरंगुळा!!
हा विकार आहे कि मनस्थिती? काय हवंय मला? कोणाकडून? आणि कशासाठी?
ह्या असल्या वादळात जर स्वत:ला वेळीच सावरू शकलो नाही तर काय होईल कुणास ठाऊक?
No comments:
Post a Comment