पुन्हा शून्यात पाहतो मी

माझ्या स्वत:च्याच विश्वात
असा हरवून जातो मी
सारे काही कमवून-गमवून
पुन्हा शून्यात पाहतो मी!

नशिबाला दोष देत
नियतीचे गाऱ्हाणे गातो मी
तळहातावरील रेषा खोडत
नशिबावर हसतो मी

रखरखत्या उन्हात
अनवाणी फिरतो मी
अन अवकाळी पावसात
अश्रूंना वाट देतो मी

भ्याडांच्या गर्दीत
स्वत:ला हरवतो मी
ओळखीच्या चेहऱ्यांमध्ये
अनोळखी होऊन जगतो मी

विरणाऱ्या मृगजळाच्या
पाठी पाठी धावतो मी
अन सारे काही कमवून-गमवून
पुन्हा....शून्यात पाहतो मी!

महेश.
२२/८/११