माझ्या मदिरेची
किती बोलू कौतुके...
अमृतातेही परी पैजा जिंके...मदिरेची नशा...
चढे हळूहळू धुंदी...
डोळ्याम्होर वाटे, सारी दुनिया मंदी!
बसता मिळोनी...
होई जिगरी दोस्ती...
मिळोनी चंपक सार्या दुनियेवर हसती..
झाली थोडी ज्यादा
अंगी चढते मस्ती...
बायकोची परी याला सदा कदा धास्ती...
पिउनी घोट घोट...
चंपक करिती कल्लोळ...
चुकता प्रमाण, गटारीत लोळालोळ ...
ढोसता ग्लास...
दिवसा दिसती नक्षत्रे..
चाली झुलत पुढे, मागे भुंकती कुत्रे!
मदिरेची नशा प्यारी...
दिसे दुनिया न्यारी सारी...
उशिरा होता रात्री, बायको उभी दारी!
सोडता सुस्कारा
येई आंबट भपका...
पेताड नावाचा, याच्या नावावर ठपका...
पोट भरते तुडुंब...
तोंडातून येई उलटी...
आजू-बाजूचे चंपक, लगे मारती कलटी,...
अशी मदिरेची दोस्तहो...
किमया भलती न्यारी...
कशी का असेना, सार्या दुनियेला हि प्यारी!
महेश.
No comments:
Post a Comment