येशील का

एक पत्र:
प्रिय XXX

बरेच दिवस झाले... किनार्यावर गेलोच नाही...अगोदर जायचो...उभा राहायचो बराच वेळ क्षितिजावर नजर रोखून...मनातल्या मनात ओरडून स्वत:लाच प्रश्न विचारायचो...आणि स्वत:च निरुत्तर व्हायचो! किनार्यावरच्या गर्दीत, उसळणार्या लाटांच्या आवाजात एकांत अनुभवायचो....तेव्हा सागराच्या विशालतेसमोर माझा एकांत क्षुद्र वाटायचा....आणि मग बराच वेळा नंतर, सूर्य बुडून गेल्यावर मन हलकं व्हायचं! 
पण तू आयुष्यात आल्यापासून एकटेपणा काय असतो तेच विसरलोय बहुधा! म्हणूनच कि काय समुद्र किनार्याची साधी आठवण देखील आली नाही मागच्या काही महिन्यात! बहुधा त्या मनात कोंडलेल्या प्रश्नाचं तूच उत्तर होतेस, जे आजवर मी शोधत होतो!
आज किनार्यावर जावसं वाटतंय...तुझ्यासोबत!
मस्त हातात हात घेऊन, किनारा संपेपर्यंत, दोघांच्या पावलांचे ठसे वाळूवर अलगद उमटवत चालत रहावस वाटतंय! तुझ्या स्पर्शासोबत आज जाणवून घ्यायचेत ते लाटांचे स्पर्श...अनुभवायची आहे ती गर्दी...भिजून जायचंय तुझ्यासोबत...त्या उसळणार्या लाटांमध्ये!
येशील का कधी माझ्यासोबत...किनार्यावर..!

तुझाच,
ABC