....!

उधाणलेला समुद्र
आणि खवळलेली लाट...
पौर्णिमेचा चंद्र 
आणि सरत जाणारी पहाट!

आता तो समुद्रही शांत,
अन ती लाटही विरलेली!
अमावस्येचा काळोख 
अन ती रात्रही मंतरलेली!

महेश.