काळजातून कागदावर!
मी केले प्रेम तुझ्यावर
गेलो क्षितिजाच्याही पलीकडे
ती हसत म्हणाली
तुझ्यासारखेच तुझे प्रेमही वेडे!
क्षितिजापाशी तरी
आभाळ जमिनीस का टेकते कधी?
मरे पर्यंत धावूनही त्या हरीणास
मृगजळ का भेटते कधी?
No comments:
Post a Comment