आज मले अठीवले

बस स्त्यांड वर आज तिला बघितलं..

काकत शेंबड लेकरू...अन डाव्या हातात मळकट पिशवी..

अन बिडी शिलगावलेलं पेताड मास्तर बाजूला..

आज मले अठीवले...

कदी गावच्या जत्रमंदी

तर कदी माळावरच्या वडाखाली

कदी म्हसुबाच्या देवळामागं

तर कदी काळूबाईच्या डोंगराखाली..

म्या धरलेला तिचा हात..

आज मले अठीवले..तिचा फुललेला श्वास..

उरातली धडधड...अन स्पर्शातली थर-थर...

तिचे भुरे-काळे केस..अन काळे-निळे डोळे..

काळे सावळे गाल...अन लाल-गुलाबी ओठ..

आज मले अठीवले..

तास-तास वड्याच्या कड्याला बसून..

गावरान गप्पा मारलेल्या...

एकमेकांच्या मिठीत...दोघांच्या भावना..

दोघं बी विसरलेल्या,...

आज मले अठीवले ..

सुताराच्या हनम्यानं ठोकलेली बोंब..

अन माझ्या बापानं धुतलेला मला..

तिच्या डंगर्या बापानं पिऊन

माझ्या दारात रातभर घातलेला राडा..

आज मले अठीवले..

वाडीच्या पेताड मास्तरासंग

तुझं गपचीप लगीन वाजीवलेलं..

अन माझ्या बापानं मले

अडगळीच्या खोलीत दिवसभर कोंडलेलं..

म्या बेंबीच्या देठातून वरडलेला..

तवा माझ्या मायीनं बी माझ्या मुस्कटात हाणलेला..

माझं आता माझं नव्हतं..

ते त्या मास्तराच झालं व्हतं..

म्या म्हणलो, चला, सालं एवढंच आपल्या नशिबात व्हतं!!

बसचा भोंगा कर्कास वाजला..

तवा म्या ठिकाणावर आलो..

तिच्या भरलेल्या डोळ्यांत..

क्षणभर पाह्यालो...

का तिच्या बापानं तिला त्या मास्तराच्या गळ्यात बांधला?

अन का माझ्या बापानं असा मले बांधून टाकला? त्या अडगळीच्या खोलीत?

महेश!