तू नसताना
संथ वाहणाऱ्या नदीस जसा अचानक पूर यावा...
अन वादळात जसा पालापाचोळा उडावा...
अशी काही अवस्था तू नसताना माझी झाली..
सारं काही असून सुद्धा माझी ओंजळ रिकामी..
तू नसताना सुद्धा होतात तुझ्या स्पर्शाचे भास...
तुझ्या आठवणीत हल्ली, अडखळतात माझे श्वास...
गेलीस अबोला धरून, अन शब्द माझे संपले...
निश्चल झालो असा काही, हृदय माझे थांबले...
प्रिये, भावनांच्या ये खेळात पुरता मी हरलो...
अनोळखी चेहर्यांच्या गर्दीत, शेवटी, एकटाच मी उरलो..!
महेश.
No comments:
Post a Comment